آموختيم و احكام تبهكاران را از على بن ابى طالب ( ع ) . مسائل شگفت اين زمينه از شماره بيرون است . « 1 » - ( 1 ) دوازدهم : اين كه حضرت ( ع ) با علماى زمان خويش به رقابت پرداخته به آن‌ها دستور داده است هر چه مىخواهند از حضرتش پرسش كنند ، و بارها فرموده است : بپرسيد از من پيش از آن كه از دستم دهيد . « 2 » - ( 2 ) حضرت ( ع ) در حالى كه آه مىكشيد به كميل بن زياد فرمود : در اين جا علمى فراوان نهفته است - و با دست به سينه‌اش اشاره كرد - ، اگر براى اين علم حاملانى بيابم . آرى ، زمين از قائم خدا كه حجّت بر بندگان است خالى نمىماند و اين قائم يا ظاهر و آشكار است يا هراسان و پوشيده ، تا بدينسان حجّت‌ها و دلايل الهى بطلان نپذيرد . « 3 » - ( 3 ) حضرت ( ع ) در يكى از خطبه‌هاى خود مىفرمايد : اى مردم ! بر شما باد پيروى و شناخت كسى كه به ناشناختن او معذور نخواهيد بود . پس علم همان است كه آدم و همهء پيامبران برتر تا محمّد خاتم الأنبياء ، فرود آورده‌اند . پس كجا سرگردان و حيرانيد و به كجا مىرويد ؟ مبحث سوم : خبر دادن از غيب . ( 4 ) از ديگر فضايل نفسانى على ( ع ) خبر دادن ايشان از امور غيبى بود و اين براى هيچ يك از امّت محمّد ( ص ) ميسّر نشده است . ( 5 ) از آن جمله است كه روزى على ( ع ) خطبه مىخواند و در خطبهء خود فرمود : بپرسيد از من پيش از آن كه از دستم دهيد ، به خدا سوگند از امروز تا روز رستخيز از من نخواهيد پرسيد در بارهء صد كس كه گمراه مىكنند و صد كس كه هدايت مىكنند مگر آن كه من به آگاهى شما مىرسانم كيست خواننده و رانندهء آن . پس مردى برخاست و گفت : به من بگو در سر و ريش من چند رشته موى است ؟ حضرت ( ع ) فرمود : به خدا سوگند حبيب من رسول اكرم ( ص ) پيرامون پرسش تو با

--> ( 1 ) كتاب الامّ 4 / 233 ، باب الخلاف في قتال اهل البغى . ( 2 ) نهج البلاغة / 280 ، خطبهء 189 . ( 3 ) همان / 497 ، و از سخنان حضرت به كميل بن زياد نخعى با شمارهء 147 .